แนวทางการดำเนินการตาม “พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551″
1. ห้ามมิให้มีการจำหน่าย และบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในสถานที่ หรือ บริเวณต้องห้ามตามกฎหมาย ได้แก่ วัด หรือ สถานที่สำหรับปฏิบัติพิธีกรรมทางศาสนา สถานบริการสาธารณสุขของรัฐ สถานพยาบาล ร้านขายยา สถานที่ราชการ หอพัก สถานศึกษา สถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิง หรือร้านค้าในบริเวณสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิง สวนสาธารณะของทางราชการ
ทั้งนี้ ในส่วนของสถานที่ราชการ และสถานศึกษาที่ยกเว้นให้มีการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ได้ในกรณีการจัดเลี้ยงตามประเพณีนั้น การจัดเลี้ยงตามประเพณีในที่นี้ หมายถึง การจัดเลี้ยงในกรณีแต่งงานกรณีเดียวเท่านั้น เนื่องจากคำว่า “ประเพณี” ตามกฎหมายต้องเป็ฯการกระทำที่กระทำติดต่อกันมานมนาน โดยมีการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เป็ฯส่วนประกอบหลักของการจัดเลี้ยงตามประเพณีนั้น ซึีงประเพณีสงกรานต์ถือเป็นประเพณีบุญที่ดีงาม ไม่เข้าข่ายให้มีการจัดเลี้ยงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ตามหลักการแต่อย่างใด
นอกจากนี้ สถานที่ที่กฎหมายบัญญัติห้ามให้มีการจำหน่าย และบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์นั้น ไม่ไ้ด้หมายความเฉพาะในส่วนที่เป็นอาคารเท่านั้น แต่ยังหมายถึงบริเวณโดยรอบ ดังมีตัวอย่างปรากฎคำพิพากษาจังหวัดสมุทรสาคร คดีหมายเลขแดงที่ 9004/2554 ที่วินิจฉัยว่า “แม้งานเลี้ยงจะจัดที่สนามในโรงเรียน และเคาน์เตอร์เบียร์ของจำเลยตั้งอยู่นอกห้องเรียน ไม่ได้จัดเลี้ยงในห้องเรียนแต่ถือได้ว่าอยู่้ในบริเวณของโรงเรียน ดังนั้น จำเลยจึงมีความผิดฐานร่วมกันขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในบริเวณสถานศึกาาตามกฎหมายว่าด้วย การศึกษาแห่งชาติ และตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551 มาตรา 27 (5)”
2. ห้ามมิให้มีการจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แ่ก่บุคคลที่มีอายุต่ำกว่า 20 ปีบริบูรณ์ รวมถึงบุคคลที่มีอาการมึนเมาจนครองสติไม่ได้
3. ห้ามมิให้จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในวิธีการหรือลักษณะที่ต้องห้ามตามกฎหมาย อาทิ การเร่ขาย การลดราคาเพื่อประโยชน์ในการส่งเสริมการขาย การให้หรือเสนอให้สิทธิในการชิงโชคชิงรางวัล การแจกจ่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในลักษณะเป็นตัวอย่าง หรือเป็นการจูงใจโดยอ้อม อาทิ การจัดลานเบียร์ การจัดกิจกรรมส่งเสริมการขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
4. ห้ามมิให้มีการโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ หรือ แสดงชื่อ หรือเครื่องหมายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อเันเป็นการอวดอ้างสรรพคุณ หรือจูงใจให้่ผู้อื่นโดยตรง หรือโดยอ้อม อาทิ การจัดลานเบียร์ การจัดกิจกรรมส่งเสริมการขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
ทั้งนี้ จากการตรวจสอบของกระทรวงสาธารณสุขพบว่า ในปัจจุบันผู้ผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ใช้กลยุทธ์การโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ผ่านการเป็นผู้สนับสนุนทีมสโมสรฟุตบอล ที่มีชื่อเสียงต่างๆ โดยมีการปรากฎภาพลักษณ์ของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ หรือ ภาพลักษณ์ของบริษัทผู้ผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ร่วมกับภาพสัญลักษณ์ของทีมสโมสรฟุตบอล กรณีดังกล่าวถือเป็นการโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ดังมีตัวอย่างปรากฎตาม คำพิพากษาศาลจังหวัดราชบุรี คดีหมายเลขแดงที่ 1147/2554 ที่วินิจฉัยว่า “ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าการโฆษณาเพื่อจุดประสงค์ในการจำหน่ายสินค้รานั่นเอง และสินค้าของจำเลยทั้งสองเมื่อซื้อสุดท้ายก็เพื่อการดื่มเป็นหลัก สื่อโฆษณาต่างๆ หากปรากฎภาพของสินค้า บรรจุภัณฑ์ของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ หรือมีถ้วยคำ
หรือภาพที่ปรากฎแม้ไม่ใช่ภาพของสินค้า บรรจุภัณฑ์ของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แต่เป็นภาพที่ประชาชนพบเห็นเกิดความสนใจ สะดุดใจในสินค้าและมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจจะซื้อสินค้านั้น หรือเลือกที่จะซื้อสินค้าแทนที่จะเลือกสินอื่นที่แข่งกันอยู่ เช่น ภาพที่มีข้อความ PARTNERSHIP OP CHAMPIONS และมีเครื่องหมายการค้าของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และชื่อทีมฟุตบอลดังอังกฤษ ก็ถือได้ว่ามีการชักจูง หรือชัดนำให้ดื่มโดยทางอ้อมตามที่กฎหมายบัญญัติแล้ว เพราะตามปกติผู้โฆษณาจะเลี่ยงไม่ใช้คำพูดที่เป็นการชัดชวนโดยตรง กฎหมายจึงต้องมีการบัญญํติให้ครอบคลุมเพื่อกันการเลี่ยงกฎหมาย”
สามารถ Download หนังสือได้โดยคลิ๊กที่ปุ่มด้านล่างนี้…..
ภาำพ : http://weecornernews.blogspot.com/2011/07/blog-post_14.html
