ตามให้กำลังใจคู่รัก (บุ่งคล้า) วันวาเลนไทน์
ต้องขออภัยทุกท่านที่ติดตามอ่านบล็อกสำนักงานสาธารณสุขอำเภอบุ่งคล้าแห่งนี้อย่างต่อเนื่อง และมากขึ้นเรื่อยๆ ถือเป็นกำลังใจของคนเขียน คนทำงาน และช่วยสร้างบรรยากาศแห่งการผ่อนคลาย หรือภาพความทรงจำเมื่องานสำเร็จก็ว่ากันไป
คงจะยังไม่สายเท่าไหร่นักที่จะบอกเล่าภาพกิจกรรมในวันวาเลนไทน์ ณ บริเวณริมฝั่งโขง อ.เมือง จ.บึงกาฬ ที่ทีมงานสำนักงานสาธารณสุขอำเภอบุ่งคล้า โรงพยาบาลบุ่งคล้า ที่ว่าการอำเภอบุ่งคล้า ตลอดจนความสมัครใจของตัวแทนคู่รักทั้ง 2 คู่ ที่ตื่นเต้นเหลือเกินที่จะได้แสดงออกถึงความรัก ความผูกพัน ให้กับคนทั้งจังหวัดที่ตั้งตารอเป็นพยานรัก…
เวลาประมาณ 13.00 น. ทีมงานเราได้ก้้าวสู่บริเวณงาน ด้วยรอยยิ้ม ความสุข สดใส เนียนไปกับสีของเสื้อที่สวมใส่ก็ว่าได้…ใกล้แล้วสินะที่เราจะได้ซึมซับบรรยากาศแห่งความสุข ความรัก ความสามัคคี ที่สำคัญเราเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญภายใต้ความรู้สึกในเบื้องต้น
ทีมจังหวัดบึงกาฬอำนวยความสะดวก และให้การต้อนรับพวกเราดีมาก บอกว่าอย่ายิ้มๆ ก็ไม่ยอม….
นายพรศักดิ์ เจียรณัย ผู้ว่าราชการจังหวัดบึงกาฬ รอต้อนรับแขกบ้านแขกเมือง จากประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว และเวียดนามอย่างใจจดจ่อ
เนื่องจากผู้เขียนไม่ได้อยู่ในงานด้วย หากผิดพลาดประการใดก็สามารถเพิ่มเติมได้ที่ comment ด้านล่างได้นะครับ จุดขายของงานวันนี้นอกจากจะเป็นการแสดงความรักที่ีมีต่อกันแล้ว ยังเป็นการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม สืบสานศิลปให้คงอยู่ อาทิ การเต้นบาสโลป (ประเพณีของชาว สปป.ลาว) นั่นเอง
เอกลักษณ์การแต่งกายที่แตกต่างของแต่ละชาติ ผสานเป็นหนึ่งเดียวของท่วงท่า สร้างพลังและความสวยงามอย่างน่าประทับใจ
กำหนดการบนเวทีเริ่มขึ้นโดยพิธีกรจากคลื่นวิทยุชื่อดังของจังหวัดบึงกาฬ เจ้าบ้าน เจ้าเมือง ผู้บริหารระดับสูงของจังหวัดได้กล่าวถึงความสำคัญของงานวันนี้ พอสรุปประเด็นได้คือ เราจะมีความรัก และความสามัคคีกันตลอดไป
นายณรงค์ วิมลโสภณกิตติ นายอำเภอบุ่งคล้าตามติดให้กำลังใจ พูดคุยกับตัวแทนคู่รักจากอำเภอบุ่งคล้าอย่างใกล้ชิด (เป็นจั่งได๋น้อความฮัก..ประมาณนั้น)
สุภาพสตรีหมายเลข 1 ของเจ้าเมืองฝั่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ได้กล่าวถึงความรัก และการแสดงความรักได้อย่างจับใจยิ่งนัก
เจ้าเมืองของเราก็กล่าวเช่นกัน
อย่างที่ได้กล่าวแล้วว่า ความหลากหลายของชนชาติ ประเพณี และวัฒนธรรม แน่นอนสาวงามจาก สปป.ลาว คงเป็นจุดสนใจของเหล่าตากล้องไม่น้อยเลยทีเดียว
ลูกโป่งลอย เสียงพุเริ่ม เป็นสัญญาณของการเริ่มงานในวันนั้นอย่างเป็นทางการ
หลังจากอิ่มเอมกับการรับประทานอาหารหลากหลายชนิด ที่ให้ผู้เ้ข้าร่วมงานรับประทานกันแบบฟรีๆ เมื่อเสียงดนตรีจังหวะรำวงเริ่มเปิดฉากความสนุกสนาน กลิ่นไอแห่งสีชมพู ต่างคนต่างโยกย้าย โชว์ลีลาศิลปแห่งการร่ายรำในวิถีของตน น่าชมยิ่งนัก
“มีวิธีการบอกรักอย่างไร กับคนที่เรารัก” เป็นคำถามที่เลี่ยงไม่ได้เลยในค่ำคืนนั้น อาทิ รักไร้พรมแดนระหว่างสาวไทย กับ ชาวต่างชาติคู่นี้
คู่รักแสนสนุก สุดมัน…ผู้ชมหัวเราะจนเจ็บกรามต้องยกให้คู่นี้เลย….
ภาพหาดทรายสีขาวแห่งอำเภอเมือง จังหวัดบึงกาฬ ถูกกลบด้วยสีชมพูแห่งรักของเหล่าคู่รัก ผู้ร่วมงาน และชาวจังหวัดบึงกาฬที่กำลังส่งความรักไปร่วมด้วยในระหว่างที่อ่านเนื้อหาในโพสนี้ เชื่อเหลือเกินว่าในปีต่อๆ ไปจะเกิดภาพฝันแห่งรักที่ยิ่งใหญ่ขึ้น เพื่อตอบคำถามของเหล่าวัยรุ่น วัยโจ๋ว ว่า นี่สิคือ “การแสดงความรักจริงๆ ไม่ใช่แบบนั้น..เพียงอย่างเดียว”
ภาพ และบอกเล่าโดย : นิมิตร ภูสุธรรม
เรียบเรียง : สุกรรณ มะลิต้น
